“Zorg voor elkaar” dat klinkt mooi, maar is in de praktijk nog best lastig. Zorg in het algemeen is een belangrijk speerpunt uit het verkiezingsprogramma van DAB. In zo’n programma zet je in een paar zinnen neer wat je als partij graag zou willen voor de komende 4 jaar. Helaas zijn we met betrekking tot zorg behoorlijk afhankelijk van de overheid. En als gemeente moet je hier een weg in zien te vinden, wat ontzettend ingewikkeld is als het gaat om bezuinigingen.

Hart voor Blaricum
geeft aan dat “de beschikbaar gestelde financiële middelen voor het bieden van passende zorg voldoende zijn gebleken om aan de verplichting en ambities te voldoen.” DAB kijkt vol goede moed uit naar een nieuwe raadsperiode waarin er weer geld kan worden besteed aan de sociale wijkteams (onze ogen en oren) in Blaricum. Zij zijn na de transitie WMO naar gemeenten ontzettend gekort op hun uren (en bemensing) waardoor zij niet het werk kunnen doen zoals zij dit echt zouden willen. Met de toenemende vergrijzing en GGZ problematiek zal dit in de toekomst echt structureel gemonitord moeten worden.

De Blaricumse Partij
meldt dat “de buurtsportcoach de ouderen gaat stimuleren elkaar te ontmoeten en meer te bewegen.” Prachtig streven! DAB hoopt echter dat we eerst kunnen beginnen met vinden van de juiste vorm van communiceren met onze ouderen. Niet alle ouderen beschikken over een computer en zijn niet gediend van de digitale wereld. DAB bereikt deze doelgroep gelukkig wel via de brievenbus en de telefoon.  Onze ouderen die het prettiger vinden om thuis te blijven of zelf hun handen vol hebben omdat zij mantelzorger voor hun partner zijn, zijn het ook waard om aandacht aan te besteden. Als je met hen aan tafel zit, hoor je zoveel meer dan de uitkomsten van online enquêtes en polls. Deze laatste groep inwoners groeit en dat is zorgwekkend. Het risico van ‘langer thuis blijven wonen’ is dat als je bijvoorbeeld te
maken krijgt met geheugenproblematiek, het leven een stuk zwaarder wordt voor jezelf, maar zeker voor je omgeving. Respijtzorg (zorg voor de cliënt zodat de meestal zwaar overbelaste mantelzorger even tot rust kan komen) is nog lang niet op orde in Blaricum. En ook hier komt weer een gigantische papierwinkel bij kijken. De druk op o.a. Versa Welzijn is na de WMO veranderingen mede daarom enorm geworden. Zij doen al wat ze kunnen en krijgen er telkens meer taken bij. We (zij) gaan ten onder aan regeldrift en papierwinkels.

De VVD
wil “meer aandacht voor de jeugdproblematiek en eenzaamheid onder ouderen” lezen we in hun verkiezingsprogramma. DAB ziet ook dat de VVD tegen dezelfde problematiek aanloopt zoals eigenlijk alle partijen. ‘Meer aandacht voor jeugd en ouderen…’ Hashtag HOEDAN? Die oplossing moeten we toch echt samen gaan vaststellen. Als landelijke partijen het per gemeente al niet unaniem op een rijtje krijgen, hoe kunnen de afzonderlijke partijen dit dan wel samen doen?

Het CDA
omschrijft de problematiek met betrekking tot jeugd- en ouderenzorg uitgebreid en stelt de overeengekomen knelpunten goed vast. Ook hier weer dezelfde ‘struggle’ met betrekking op dé oplossing. Hoe dan? Een ‘Dagje Blaercom’ is inderdaad een ontzettend goed idee en het wordt zeer goed ontvangen. Hoe mooi zou het zijn als daar uitbreiding voor mogelijk kan worden gemaakt.

D66
schrijft dat “de consulenten van de gemeente (Huizen) bij u aan de deur komen om een zogenaamde keukentafelgesprek te voeren.” DAB vindt dit een noodzaak al is de communicatie over de WMO-balie van Blaricum bij het gemeentehuis in Huizen toch wel iets wat even wennen is. Je komt er vanzelf achter als je op de website van de gemeente Blaricum ‘keukentafelgesprek’ in tikt en niet verder komt dan een overzicht met jaarrekeningen.. Geen verwijzing naar gemeente Huizen. Al komen we ook op die website niet verder. In dit geval is het hebben van geen computer het probleem niet…. Het aanvragen van een keukentafelgesprek via een WMO-loket wel. DAB zou graag terug gaan naar de tijd waarin keukentafelgesprekken nog mogelijk waren zonder dat je daar om hoefde te vragen.

De PvdA
“staat voor het handhaven van de hoge kwaliteit van zorg in o.a. Blaricum en wil financiële buffers opbouwen zodat hulp kan worden ingezet op momenten dat het nodig is.” Ook weer een absolute must. DAB is heel nieuwsgierig naar het opbouwen van de buffers bij geoormerkte budgetten. Als dat mogelijk is dan kunnen we zaken als de wijkcentra, sociale wijkteams etc. gaan uitbreiden met voldoende mensen en uren. Toch….ook na het lezen van dit programma rijst weer de vraag; Hoe dan?

We willen eigenlijk allemaal hetzelfde, zolang het maar op onze manier wordt uitgevoerd en het liefst groot met onze naam erboven. Dit is wat DAB bedoelt met; Politiek is geen doel, maar een middel. En een middel om het doel te bereiken is door inspraak van inwoners. We horen de partijen om ons heen al flink zuchten als DAB blijft herhalen dat we inspraak van de inwoners willen. Maar de inwoners zijn toch echt degene over wie wij de komende vier jaar gaan beslissen. Zij staan centraal in onze samenleving. Zichtbaar of niet. Ze verdienen het om echt gehoord te worden. Het wordt nu zaak dat we deze ideeën omtrent zorg gaan bundelen en voor gaan leggen aan alle betrokken inwoners. DAB stelde al tijdens het lijsttrekkersdebat voor om een raadsprogramma te gaan maken. In een gezamenlijk overleg benoemt iedereen hun punten die ze de komende periode willen behandelen. Als er dan een coalitie wordt gevormd weet iedereen wat de wensen van de gehele raad zijn. Klassiek coalitie tegen de oppositie zal daardoor tot een minimum worden beperkt. Samen met de inwoners komen we dan met breed gedragen oplossingen en plannen.

BLARICUM MAKEN WE SAMEN!
Stem 21 maart op DAB, lijst 7